Fopkoffie zonder kick

Zoals een slijter zich vaak verre houdt van alcoholvrije drankjes, wordt een koffiespecialist liever niet gezien met cafeïnevrije koffie. Dat lijkt te gaan veranderen.

Eerst, als purist: cafeïnevrije koffie is niet vrij van cafeïne maar bevat veel minder cafeïne. Cafeïne-arme koffie zou een betere benaming zijn, maar niemand noemt het zo. Soit.

Goed, nu een wat technisch verhaal. Ga er maar voor zitten.

Vier methodes van decaffineren

Er zijn pakweg vier manieren om cafeïne uit koffiebonen te halen. In alle gevallen vindt dat plaats voordat de bonen worden geroosterd en wordt een extractiemiddel gebruikt dat de cafeïne aan zich bindt.

1. De dichloormethaanmethode

Bij deze methode wordt dichloormethaan (DCM) als extractiemiddel gebruikt. De groene koffiebonen worden vochtig gemaakt met water en gedurende een half uur in het extractiemiddel geweekt. Dit wordt meerdere malen herhaald. Als de cafeïne is opgelost, wordt het DCM verwijderd en worden de bonen gestoomd om eventuele resten van het oplosmiddel te verwijderen. 

2. Kritische koolzuurmethode

Dit is een milieuvriendelijker manier van decafeïneren. De bonen worden hierbij in water gedompeld waardoor ze zwellen en de cafeïne mobiel wordt. De cafeïne wordt vervolgens opgelost met hulp van koolzuurgas (CO2), onder zeer hoge druk en lage temperatuur. De bonen worden dan gedroogd waarbij de CO2 verdampt. 

3. De Zwitserse methode

Bij deze methode worden geen stoffen toegevoegd maar worden de koffiebonen langdurig en veelvuldig in water gespoeld dat vervolgens door een koolstoffilter wordt gereinigd. De cafeïne spoelt als het ware uit de koffie. Bij deze methode wordt veel water verbruikt.

4. De suikerriet- of sugarcanemethode

Bij dit nieuwe decaffineerproces komen geen chemische stoffen in contact met de koffie. Dit proces begint door de groene koffiebonen te stomen om het zilverkleurige velletje te verwijderen. Daarna worden de bonen bevochtigd met heet water om ze te laten wellen en zachter te maken en de hydrolyse van cafeïne te starten. In de extractiefase wordt natuurlijke ethylacetaat, afkomstig van suikerriet, meermaals door de koffiebonen gecirculeerd totdat ten minste 97% van de cafeïne is verwijderd. Vervolgens wordt verzadigde stoom onder lage druk gebruikt om alle sporen van het ethylacetaat af te voeren.

Kortgeleden proefde ik zo’n ‘sugarcane decaf’. Mogelijk mild geworden door een periode van semiquarantaine moet ik zeggen dat ik blij verrast was door het behoud van smaak. Deze methode geeft deze koffie een plaats bij de hoogwaardige specialty coffee. Een eventuele dufheid na het lezen van dit verhaal wordt door deze koffie echter niet verholpen. (red. Zie onze koffie El Carmen die op deze manier gedecaffineerd is)

Dit artikel verscheen eerder in het blad 50VitaalPlus. 
Auteur: Frans van Rossum

Laat een reactie achter.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *